Caza Kroniki Zatrzymanej Ziemi

Phillipe Caza to członek starej gwardii komiksowej, aktywny od lat siedemdziesiątych. Jego zainteresowania to głównie fantastyka i horror, choć znane w Polsce Sceny z życia osiedla mają zacięcie obyczajowe.caza arkadi Największą jednak częścią jego twórczości jest cykl komiksów których akcja osadzona jest na Ziemi zniszczonej apokaliptyczną katastrofą która zatrzymała ruch obrotowy planety, sprawiając że ta podzieliła się na dwie części. Na jednaj panuje wieczna noc i nocne stwory rodem z horroru podczas gdy na drugiej próbują przetrwać resztki ludzkości walcząc z palącym słońcem i innymi przeciwnościami losu. Granica między tymi strefami przebiega gdzieś na środku Atlantyku. Opowieści osadzone w uniwersum Zatrzymanej Ziemi Caza tworzył przez lata a ich jakość oscylowała od bardzo dobrej do przeciętnej. Mimo wszystko jest to cykl warty uwagi, przede wszystkim ze względu na grafikę ale także na same historie, szczególnie w zbiorku L’Age d’ombre, który jest moim ulubionym albumem Cazy. No i oczywiście jest to lektura obowiązkowa dla fanów opowieści post apokaliptycznych.

Philippe Caza zdobył renomę rysownika tworzącego efektowne prace na pograniczu horroru i fantastyki.Tam też plasują się komiksy osadzone w świecie Zatrzymanej Ziemi. Szczególnie dotyczy to prologu opowieści, powstałych na początku lat osiemdziesiątych opowieści z cyklu L’Age d’Ombre (Wiek cienia). Była to seria krótkich nowelek komiksowych osadzonych w świecie w którym Ziemia przestała się obracać wokół Słońca. Nowelki były mroczne ale jednocześnie poetyckie. Powstała później seria Le Monde d’Arkadi liczy sobie 9 tomów i jest dużo obszerniejsza, ale też dużo bardziej rozwlekła.

caza plansza

Dziesięć tysięcy lat po katastrofie która zatrzymała ruch obrotowy Ziemi a Księżyc zmieniła w pierścień asteroidów jedynym cywilizowanym miejscem pozostaje Dite, ostatnie miasto na Ziemi. Ukryte głęboko pod powierzchnią planety, po jej nocnej stronie, zamieszkiwane jest przez ludzi którzy dawno utracili chęć do życia. Porządku w mieście pilnuje Hel, sztuczna inteligencja kontrolująca wszystko co dzieje się w mieście. Pomagają jej w tym cyborgi dostarczające wszystkiego co potrzebne do życia. Do czasu aż jeden z nich, Or-Fe buntuje się i odchodzi.

W świecie spustoszonym katastrofą sprzed ponad dziesięciu tysięcy lat, gdzieś na dnie dawnego Morza Śródziemnego żyje mała odizolowana społeczność ocalonych z katastrofy. Mieszkańcy są przekonani że jedynie oni ocaleli z katastrofy i jako jedyni zachowali czystość genetyczną przodków. Arkadi , w towarzystwie Pandory, cyborga stworzonego w ostatnim mieście na Ziemi i mutanta Radona wyrusza na wyprawę przez spustoszoną katastrofą Ziemię by odnaleźć Orfeusza i wypełnić swoją misję, przywrócić równowagę zniszczonej planety. Opis fabuły komiksu przywołuje na myśl opowieści fantasy, i jest to słuszne skojarzenie, nawet jeśli historia pełna jest mutantów, technologii i odwołań do greckiej mitologii. Wyprawa daje Cazie okazję do popisania się swoim kunsztem graficznym i wyobraźnią w tworzeniu świata po katastrofie i zamieszkujących go istot. Miesza tu wątki ekologiczne z klasycznym postapo, fantasy i przygodą. Świat Arkadiego nie jest jednak tak mroczny i niepokojący jak nowelki z Wieku Cienia. Komiks nastawiony jest bardziej na przygodę i epikę, z bohaterami wędrującymi przez cały znany świat i walczącymi po drodze z niebezpieczeństwami klasycznymi dla fantasy czy postapo, jak mutanci, barbarzyńcy czy groźna przyroda. Wszystko to przedstawione ze sporym talentem graficznym Cazy. Artystycznie Caza sytuuje się gdzieś pomiędzy Druilletem i Moebiusem. Zdarzają mu się monumentalne plansze jak u Druilleta ale też serie plansz jakby żywcem wzięte z Arzaka Moebiusa. Jak obaj wspomniani twórcy, również Caza traktuje fabułę jako rzecz drugorzędną, preferując eksperymenty graficzne i przekaz jaki chce nam pokazać w swoich komiksach, w jego przypadku ekologia i potrzeba tolerancji dla inności.

caza plansza2

Wiek Cienia dzieje się w dziesięć tysięcy lat przed wydarzeniami w Świecie Arkadiego, i jest jedynie pośrednio powiązany z tą serią. Ziemia, ogarnięta katastrofa ekologiczną spowodowaną działaniami ludzi zaczyna spowalniać swój ruch. Noce i dnie stają się coraz dłuższe, przyroda coraz bardziej nieprzychylna człowiekowi który chroni się w stechnicyzowanych i klaustrofobicznych miastach. Na zewnątrz zostają tylko Inni, groźni i niezrozumiali. Nowelki z albumu nie nawiązują bezpośrednio do Świata Arkadiego, którego akcja rozgrywa się dziesięć tysięcy lat później. Ze sobą też są powiązane dość luźno, każdą czyta się właściwie jak samodzielną opowieść,łączy je jedynie poetyka koszmaru i świat w którym się rozgrywają. Nie wydaje mi się żeby Caza planował dalszy ciąg tej historii w chwili tworzenia Wieku Cienia. Świat Arkadiego powstał jakieś dziesięć lat po powstaniu tych nowelek i był już inny, tak scenariuszowo jak i graficznie. Historia jest rozciągnięta na dziewięć albumów a grafika Cazy w Świecie Arkadiego jest bardziej wystylizowana.

Album Nocturnes, w przeciwieństwie do Wieku Cienia, jest już pełnoprawnym prequelem Świata Arkadiego, opowiadając, dość sztampową zresztą, historię ojca głównego bohatera i przedstawiając kilka szczegółów z jego życia które wyjaśniają zdarzenia z pierwszego albumu serii głównej.caza okl2

Albumy Kronik Zatrzymanej Ziemi to lektura dla zagorzałych fanów Cazy, opowieści postapo z podtekstami ekologicznymi czy fanów SF. Wiek Cienia to jest to co Caza ma do pokazania najlepszego, zarówno graficznie ja i scenariuszowo, chociaż jakość poszczególnych nowelek jest różna. Świat Arkadiego czyta się jak dobrą przygodówkę, niestety akcja jest często przerywana dywagacjami autora na różne tematy i przedstawieniami jego światopoglądu, niekiedy ukazanego w sposób dość zagmatwany i alegoryczny. Nawet te wywody są okraszone pełną wyobraźni grafiką więc nie jest to czas całkiem stracony.

Phillipe Caza (Phillipe Cazaumayou) Kroniki Zatrzymanej Ziemi (Chroniques de la Terre Fixe)

L’Age d’Ombre (Wiek Cienia) zbiór nowelek powstałych na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych, wydanych w dwóch tomach w 1982 i 1984 roku, później opublikowanych w jednym tomie przez Delcourt z dodaną jedną nowelą.

Nocturnes (Stwory nocy) 1999

Le Monde d’Arkadi (Świat Arkadiego)

  1. Les yeux d’Or-Fé 10/1989
  2. Le Grand Extérieur 11/1990
  3. Arkadi 10/1991
  4. La Corne Rouge 09/1992
  5. Les voyageurs de la Mer Morte 08/1993
  6. Noone 06/1996
  7. Le Château d’Antarc 11/2004
  8. Pierres de Lune 04/2007
  9. Le Jour de l’Arche 11/2008

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s