Siedem żyć krogulca

Nie jestem wielkim fanem komiksu historycznego, poza kilkoma wyjątkami, jak komiksy Bourgeona. Zaraz jednak za Pasażerami wiatru i Towarzyszami zmierzchu na moim prywatnym podium komiksu historycznego stoi cykl Les Sept Vies de l’Épervier (Siedem żyć krogulca) Patricka Cothiasa i Andre Juillarda. Cothias to scenarzysta specjalizujący się poniekąd w tym gatunku komiksowym, twórca między innymi cyklu Le vent des dieux, rozgrywającego się w trzynastowiecznej Japonii a w późniejszych tomach Chinach i Azji, czterotomowego cyklu La Marquise des Lumières opisującego przedrewolucyjną Francję czy serii Les Héros Cavaliers. Stworzył też inne opowieści, jak choćby futurystyczny thriller Le Lièvre de Mars. Żadna jednak z wymienionych serii czy też wiele innych, nie przyniosła, zarówno scenarzyście jak i rysownikowi, takiego uznania wśród czytelników jak cykl Siedem żyć krogulca.

ariane-de-troil-7-vies-epervier-c

Patrick Cothias to we Francji uznana marka, podobnie jak Andre Juillard. W Polsce jednak nie są tak znani choć Cothias jest scenarzystą cyklu Wody Morteluny którego pierwszy tom wydał Twój Komiks, i za którym popłakują niektórzy czytelnicy. Sam cykl Siedem żyć krogulca miał nawet swój debiut w Polsce, w postaci fragmentu opublikowanego w jednym z numerów Świata Komiksu, magazynu komiksowego wydawnictwa Egmont. Nie spotkał się marquise-lumiereschyba jednak z entuzjastycznym przyjęciem bo za tą publikacją nie poszła edycja całości serii. I w sumie nic dziwnego, bo cykl ten nie powala czytelnika na kolana od pierwszej przeczytanej planszy. W rzeczywistości dopiero ostatni tom podnosi ocenę całości o kilka poziomów, chociaż poprzedzające go tomy to kawałek całkiem przyzwoitego komiksu historycznego.

Akcja opowieści zaczyna się w roku 1601 we Francji rządzonej przez Henryka Nawarskiego, hugenota który przeszedł na katolicyzm by zdobyć koronę Francji (Paryż wart jest mszy). Kraj odbudowuje się po okresie wojen religijnych ale napięcia i konflikty nadal nim targają, zaś obie strony konfliktu religijnego spodziewają się rychłego wznowienia walk. W tym samym czasie kiedy w Paryżu rodzi się przyszły król, Ludwik XIII, w Overnii rodzi się Ariane de Troïl, córka pomniejszego barona i jedna z głównych postaci cyklu. Jej losy będą odtąd przeplatać się przez następne siedem tomów z losami Ludwika, jego ojca i kilku innych kluczowych postaci opowieści.

les-sept-vies-de-l-pervier-wiedzma

Narodziny Ariane, podczas których umiera jej matka, są powodem kłótni między braćmi, jej ojcem Yvonem i jego młodszym bratem, Gabrielem de Troïl, który opuszcza zamek. Po drodze spotyka ślepą wiedźmę podróżującą z kozą i dwoma ptakami. Wiedźma jest wysłanniczką Władcy Ptaków, który, jak to jest zasugerowane w późniejszych tomach może być samym szatanem. Ponieważ Gabriel jest zniechęcony i pozbawiony chęci do życia wiedźma proponuje mu by znalazł sobie nowy cel w życiu a także wybór ptaka, sowy lub krogulca, który pokieruje odtąd jego życiem. Gabriel wybiera krogulca i już niebawem w okolicy pojawia się Mściciel, albo Masquerouge (Czerwona maska), od stroju jaki sobie wybrał. W jego eskapadach towarzyszy mu zawsze krogulec. Szczególnie zafascynowana nową postacią jest kilkuletnia Ariane, która podziwia i naśladuje bohatera. Przez kolejne kilka albumów jednak to nie ona będzie główną postacią komiksu lecz król Henryk, jego syn oraz Gabriel de Troïl jako Czerwona Maska. Poprzez kolejne tomy towarzyszymy królowi w jego życiu, podczas sprawowania rządów ale także podczas wizyt w burdelach czy tawernach. Henryk jest tu pokazany z sympatią ale i melancholią, szczególnie po tym jak wiedźma przepowiada mu rychłą śmierć z rąk Ravaillaca. Kiedy po kilku latach ginie krogulec Gabriela, uwalniając go od obowiązków Mściciela, jego miejsce zajmuje Ariane.

les-7-vies-600x323

Siedem żyć krogulca to komiks pełen elementów jakie spotykamy w wielu filach płaszcza i szpady a także komiksach traktujących o tej epoce. Opowieść jest bardzo dynamiczna. Są tam pojedynki, walki, zdrady i kobiety. Ale jest też realizm w przedstawieniu epoki i życia ludzi. Jest okrucieństwo i głupota. Śmierć żołnierzy eskortujących króla jest dla niego jedynie zabawną przygodą. Postacie pojawiające się w komiksie są bardzo ludzkie, najbardziej chyba ludzka jest postać Henryka IV, dziwkarza i żartownisia, a jednocześnie człowieka tolerancyjnego i świadomego swoich słabości. To chyba najlepiej skontrowana , kompleksowa i prawdziwa postać cyklu. Germain Grandpin, żołnierz, zabijaka, samochwał, pijak i dziwkarz który przechodzi drogę od prostego strażnika do dworaka by potem wszystko utracić też jest postacią ciekawą i kompleksową, jednocześnie śmieszną i tragiczną.

les-7-vies-de-l-epervier-de-cape-et-d-epee-on-vous-dit-1433506900

Kolejna zaleta serii to misternie stworzona intryga, z mnogością postaci przewijających się przez historię, pojawiających i się i znikających w trakcie opowieści rozciągniętej na dwadzieścia pięć lat. Opowieści w której zresztą pojawia się wiele luk i przeskoków czasowych, z narracją opowieści przerywaną i podejmowaną w kolejnym tomie po kilku latach.

Ostatni tom opowieści podnosi znacząco ocenę całości. Jest niemal szekspirowski w swojej konstrukcji, z ojcem zabijającym córkę, przy czym oboje są nieświadomi prawdziwej tożsamości przeciwnika. Jest to też tom jawnie nawiązujący do tradycji opowieści płaszcza i szpady, z wyraźnym nawiązaniem do Trzech Muszkieterów Dumasa. Zresztą bohaterowie tej klasycznej powieści pojawiają się na krótko w La marque du Condor, ostatnim tomie cyklu.

Oprócz scenariusza atutem komiksu jest strona graficzna w wykonaniu Andre Juillarda, rysownika którego styl został zdefiniowany w tym cyklu. Oryginalna seria została opublikowana w latach 1983- 1991 i jest dowodem na to jak rozwijała się kreska ilustratora, od dość klasycznej wizji z pierwszego tomu aż po w pełni ukształtowaną w ostatnich tomach cyklu.Juillard uchodzi współcześnie za jednego z klasyków komiksu frankofońskiego, a jego styl ukształtował się właśnie podczas tworzenia Siedmiu żyć krogulca.

Siedem żyć krogulca kończyło się śmiercią głównej bohaterki, tak przynajmniej można było zinterpretować ostatnie kadry siódmego tomu. I w sumie takie zakończenie dawało całej opowieści jej siłę. Jednak już w cztery lata po wydaniu Siedmiu żyć krogulca Cothias i Juillard opublikowali kolejny komiks z nowego cyklu, Plume aux Vents (Pióro na wietrze) będący bezpośrednią kontynuacją Siedmiu żyć krogulca i formą epilogu dla głównej serii. Ariane wyrusza w niej do Ameryki w poszukiwaniu swojego prawdziwego ojca. Ten cykl zamknął się w 2002 wraz z wydaniem czwartego tomu nowego cyklu. I zapanowała cisza aż do roku 2014, kiedy ukazał się album Quinze ans après (Piętnaście lat później) zaczynający trzecią epokę serii. Cykl Plume aux Vents został przemianowany na drugą epokę. Nowe albumy, chociaż nie najgorsze, nie dają już jednak takiej satysfakcji jak oryginalny cykl, szczególnie zmiana zakończenia ostatniego tomu Siedmiu żyć krogulca była rozczarowaniem.

plume

Katalog Glenat z połowy lat dziewięćdziesiątych przedstawiał Siedem żyć krogulca jako serię koncepcyjną. Miała ona grupować siedem serii komiksowych po siedem albumów każda, wszystkie do scenariusza Patricka Cothiasa a zilustrowane przez różnych rysowników. Miały one opisywać dzieje różnych postaci powiązanych ich związkami z tajemniczą wiedźmą, Władcą Ptaków i krogulcami które kierowały ich losami. Plan był ambitny ale szybko chyba z niego zrezygnowano, przynajmniej w pierwotnej jego postaci, aczkolwiek w sumie powstało siedem cykli komiksowych, nie licząc serii oryginalnej i jej kontynuacji.

Cœur brûlé to bezpośrednia kontynuacja Siedmiu żyć krogulca, w której Germain Grandpin, jedna ze znaczących postaci cyklu wyrusza do Ameryki by odnaleźć i zemścić się na Condorze, zabójcy Ariane.

Les Tentations de Navarre to dwutomowa seria opisująca dzieje Henryka IV zanim został królem Francji.

Masquerouge to komiks którego akcja rozgrywa się pomiędzy tomem 6 i 7 oryginalnej serii, opisując jak Ariane została nową Czerwoną maską i jej przygody w tej roli. Pierwsze trzy tomy cyklu narysował sam Juillard. Całość liczy sobie dziesięć tomów.

Dwutomowy Le Chevalier, la Mort et le Diable opisuje młodość Yvona i Gabriela podczas wojen religijnych we Francji drugiej połowy szesnastego wieku.

Le Fou du Roy opisuje fikcyjną wersję pochodzenia Molièra i jego rolę w sadze Siedmiu żyć krogulca.

ninon-2

Ninon secrète to kolejna seria mająca za bohatera postać historyczną, dość malowniczą osobę Ninon de Lenclos, włączoną do historii Władcy Ptaków.

 

Le Masque de fer jest bezpośrednia kontynuacją dwóch poprzednich serii.

Wszystkie te serie mają swoje zalety i wady, więcej chyba jednak wad w wielu wypadkach. Mam wrażenie że rozmieniają na drobne historię której siła polegała na prostocie, tajemniczości i oryginalności pomysłu. Powtarzanie go w niekończącej się serii komiksów odbiera opowieści te atuty.Kilka jednak z tych serii ma całkiem przyzwoity poziom.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s