Kelly Green

Leonard Starr i Stan Drake to nazwiska które nie mówią może wiele przeciętnemu czytelnikowi komiksu w Polsce ale oceanem uchodzą za klasyków. Z połączenia ich wysiłków powstała kryminalna seria Kelly Green, zdaniem wydawcy jak też twórców skazana na sukces. Nie do końca założenia te udało się osiągnąć ale i tak powstała całkiem niezła seria kryminalna składająca się niestety jedynie z pięciu tomów.

drake_kellygreen


Leonard Starr przez ponad dwadzieścia lat tworzył scenariusze i ilustracje do rysowanej w konwencji realistycznej gazetowej serii Mary Perkins on stage.Komiks opowiadał o przygodach aktorki w konwencji przygodowo/awanturniczo/kryminalnej chociaż nominalnie był serią obyczajową. Zdolności Starra w zakresie scenariusza jak też rysunku zaskarbiły cyklowi wielu fanów. Nie mniejszą ilością fanów mogła pochwalić się ilustrowana przez Stana Drake seria The Heart of Juliet Jones, również klasyfikowana jako obyczajowa a skoncentrowana jednak głównie na wątkach romansowych z niewielką domieszką kryminału.

drake-kelly-green-page-39qh
Pod koniec lat siedemdziesiątych wydawnictwo Dargaud International, dział odpowiadający za publikacje angielskojęzyczne francuskiego edytora Dargaud, zwrócił się do Leonarda Starra o napisanie scenariusza serii kryminalnej opartej na schematach czarnego kryminału a przeznaczonej na rynek europejski. Początkowo komiks miał ilustrować któryś z europejskich rysowników ale scenarzysta zaproponował żeby rysunkami zajął się twórca ilustracji do publikowanej również we Francji i dość tam popularnej serii The Heart of Juliet Jones, Stan Drake.

KellyGreen
Kelly Green to wdowa po policjancie która korzystając ze znajomości męża w policji i półświatku postanawia zająć się pośrednictwem w nie do końca uczciwych interesach na styku świata przestępczego i świata uczciwych ludzi. W ten sposób zaczyna się seria komiksów udanie łączących wątki kryminalne z przygodowymi, wszystko podane w sosie czarnego kryminału. Leonard Starr w serii Mary Perkins zdobył popularność dzięki doskonałym scenariuszom własnego autorstwa i ten sam atut przeniósł do nowego cyklu komiksowego. Seria Kelly Green czyta się świetnie i szybko, opowieści wciągają od pierwszej strony dzięki doskonałej konstrukcji intrygi i dopracowanym dialogom. Nie da się też ukryć że opowieści te nie są odkrywcze, grając schematami opowieści noir i policyjnych. To zresztą miało być z założenia jednym z głównych atutów komiksu. Konstrukcja postaci pojawiających się w komiksie też nie grzeszy nadmierną oryginalnością. Niemniej całość doskonale spełnia założenia cyklu jako opowieści rozrywkowej, łączącej tradycje czarnego kryminału z opowieścią przygodową. Humor najbardziej widoczny jest szczególnie w ostatnim tomie cyklu, rozgrywającym się na zjeździe fanów komiksu, gdzie autorzy korzystają z okazji by pokazać kilka postaci twórców komiksowych, jednak co symptomatyczne jedynie takich którzy związani wyłącznie lub przynajmniej częściowo z komiksem gazetowym. Pojawiają się tam więc Milton Caniff, Burne Hogarth, Will Eisner czy Jack Kirby. Zaś akcja albumu kręci się wokół kradzieży oryginalnych plansz komiksowych.

Kelly Green #1 el contacto pag02BONA
Kolejnym silnym punktem komiksu jest jego oprawa graficzna, również doskonale wpisująca się w konwencję. Stan Drake to sprawny rysownik dobrze czujący się w komiksie realistycznym, szczególnie w rysowaniu sylwetki ludzkiej w różnych pozach dlatego zwykle nie ma problemów z ilustrowaniem dynamicznych akcji jakich pełno w komiksie. Umiejętność bardzo przydatna przy ilustrowaniu Kelly Green. Stan Drake uwielbiał też kobiety, nie tylko je rysować, choć to oczywiście też. Rysowanie dla gazet w USA wiązało się z wieloma ograniczeniami, w szczególności jeżeli chodzi o rysowanie kobiet. To musiało Drake frustrować bo kiedy zaczął ilustrować przeznaczony na rynek europejski komiks, z dużo swobodniejszym podejściem do tematu golizny w komiksie, rysownik stanowczo sobie pofolgował. Kelly Green została przedstawiona jako rudowłosa piękność o pełnych kształtach. Co więcej, rysownik zdaje się postawił sobie wyzwanie przedstawiania jej jak najczęściej się da w wyzywających czy sugestywnych pozach. W większości kadrów główna bohaterka przypomina klasyczną pinup niż postać z krwi i kości.

c
Seria, choć dość entuzjastycznie przyjęta w Europie, o czym świadczyły wielojęzyczne edycje, między innymi hiszpańska, jugosłowiańska czy szwedzka , została jednak przerwana po tym jak rynek francuskojęzyczny znalazł się w chwilowym kryzysie i Dargad zamknęło Dargaud International.
Komiks zniknął z rynku aż do tego roku kiedy Classic Comics Press, wydająca zebrane edycje Mary Perkins on stage i The Heart of Juliet Jones postanowiło opublikować zebraną w jednym tomie czarno białą (oryginalne edycje były kolorowe, aczkolwiek to nie Stan Drake odpowiadał za kolory) reedycję wszystkich pięciu tomów serii, wliczając to nigdy wcześniej nieopublikowany po angielsku The Comic Con Heist. Edycja zawiera też krótkie eseje o twórczości autorów, kulisach powstania serii czy galerię z okładkami międzynarodowych edycji komiksu.

Seria Kelly Green Leonard Starr (sc.) Stan Drake (rys.)

The Go Between

One,Two, Three … Die!

The Million Dollar Hit

The Blood Tapes

The Comic Con Heist

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s