Inna twarz Trillo – Buscavidas

Carlos Trillo to scenarzysta dość dobrze znany w Polsce, z takich serii jak Chicanos, Ja Wampir czy Bird. Po przeczytaniu tych komiksów, a także innych, takich jak jego sztandarowa seria Cybersix czy dyptyk La Grande Arnaque i Iguana można by uznać Trillo za autora scenariuszy do opowieści gatunkowych, żonglujących kliszami kryminału czy horroru połączonymi ze sporą dozą humoru. Ale taki portret scenarzysty byłby niepełny. Jak wielu twórców argentyńskich, wśród nich Oesterheld, Breccia, Munoz, Sampayo i wielu innych, Trillo był również zainteresowany poważniejszym komiksem, zaangażowanym politycznie i społecznie. Co najważniejsze, to zaangażowanie nie wpłynęło negatywnie na jakość opowieści pisanych przez Argentyńczyka. Choć daleko mi do znajomości wszystkich jego prac, zaryzykuję stwierdzenie że Buscavidas, zilustrowany przez Alberto Breccię, to najlepszy scenariuszowo komiks jaki wyszedł spod pióra Trillo. Scenarzysta współpracował już wcześniej z Alberto Breccią, tworząc satyryczny komiks oparty na bajkach braci Grimm, Chi ha paura delle fiabe?.(Kto się boi bajek?), również będący zawoalowaną krytyką sytuacji w Argentynie.

hansel-grethel_13

Kto się boi bajek? Jaś i Małgosia sc. Trillo rys Breccia

Buscavidas (Poszukiwanie żyć czy opowieści) to zbiorek mrocznych historii połączonych postacią tajemniczego kolekcjonera opowieści krążącego po anonimowym mieście bardzo przypominającym Buenos Aires. Zbieracz opowieści snuje się nocami po mieście, tropiąc ludzi wyglądających na najbardziej nieszczęśliwych, zagubionych i pozbawionych nadziei by wyłudzić od nich opowieści o nieszczęściach jakie ich spotkały. Słowo wyłudzenie jest to jak najbardziej na miejscu jako że sam nigdy nie opowiada własnych historii. Nie interesują go też szczęśliwe historie, im bardziej smutna opowieść tym bardziej jest zadowolony.

Alberto Breccia Buscavidas
Opowieści o nieszczęśliwych miłościach, zdradzie, zbrodniach i biedzie są tylko pretekstem do pokazania ludzkiej natury, a nie jest to obraz piękny. Zaczynając od samego zbieracza opowieści, który lubuje się w nieszczęściu, a kończąc na większości bohaterów komiksu, nikt nie jest tu niewinny czy uczciwy, co nie znaczy że niektórzy z bohaterów opowieści nie mają szczęścia w życiu. Wielu z nich powodzi się nieźle, pomimo, a może właśnie z powodu ich niegodziwości. Życie pokazane w Buscavidas jest absurdalne, niesprawiedliwe i żałosne a ludzie godni pogardy, słabi i bezwolni. Najbardziej zaś godny pogardy, choć nie słaby ani bezwolny jest kolekcjoner opowieści.

Breccia-Trillo - Buscavidas - 031
Najważniejszą jednak częścią opowieści jest ironia i poczucie absurdalności ludzkich działań. Wspólnym mianownikiem większości nowelek jest ślepy los kierujący życiem bohaterów i ich decyzjami. Cały świat przedstawiony w komiksie jest pozbawiony moralności, wypaczony – bohaterowie jedynie dostosowują się do niego by przeżyć. Komiks jest metaforą życia w Argentynie w końcowym okresie dyktatury wojskowej na początku lat osiemdziesiątych dwudziestego wieku. Ale jest też bardzo uniwersalny, wszystkie opowieści mogłyby rozgrywać się w dowolnym miejscu czy czasie, nie tracąc nic ze swojej siły przekazu. Najzabawniejsze jest to że same opowiastki nie są jakoś szalenie oryginalne, opowiadają o codzienności i jej czarnej stronie. Trillo nie bez kozery jest uważany za mistrza komiksu kryminalnego, swobodnie czuje się w stylistyce komiksu gatunkowego, w Buscavidas też używa ogranych schematów ale nadaje im nowy sens i znaczenie, to perspektywa kolekcjonera opowieści i jego kliniczne podejście do ludzkich tragedii zmienia wymowę całości, nadaje jej głębię.

Breccia-Trillo - Buscavidas - 032Breccia-Trillo - Buscavidas - 040
Atmosferę w komiksie buduje też grafika Alberto Brecci, którego styl wyewoluował od lat sześćdziesiątych , kiedy stworzył takie komiksy jak Mort Cinder czy Eternauta. W Buscavidas używa on często czerni, rozjaśnianych zdeformowanymi plamami światła , tworząc groteskowe obrazy z karykaturalnymi postaciami. W tle właściwych historii rozgrywają się często poboczne historie, ktoś jest mordowany, okradany, pijacy leżą w zaułkach ulic. Wszystko to tworzy perfekcyjną atmosferę zepsucia i beznadziei, współgrając z gorzką atmosferą opowieści stworzonych przez Trillo. Jak to często bywa z pracami Alberto Brecci, wydawca musiał użyć skanów wcześniejszych edycji komiksu ponieważ oryginały prac rysownika zaginęły. Nie wpływa to jednak znacząco na czytelność komiksu. Warto poznać ten zbiór ironicznych, gorzkich i absurdalnych historii nie tylko dla karykaturalnych, groteskowych rysunków Breccii, bardzo różnych od jego wczesnego stylu ale także doskonałych scenariuszy Trillo, którego inną, poważniejszą twarz poznajemy w tym zbiorku. ChoćTrillo nie zmienia się tak diametralnie, nadal świetnie operuje kliszami gatunkowymi, w Buscavidas nadaje im jednak dodatkowego wymiaru.

Jedna z nowelek zbiorku Buscavidas została przetłumaczona na język angielski i można ją znaleźć tym adresem. Nowelka ta jest bardzo charakterystyczna dla Buscavidas choć nawet nie najbardziej przewrotna czy okrutna z zebranych w tej kolekcji.

Carlos Trillo, Alberto Breccia Buscavidas, Editions Rackham

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s