Epopeje fantastyczne

Épopées fantastiques, Bill Mantlo, Picaret, Jean Pierre Dionnet, Jean Claude Gal

Metal Hurlant to marka której nie trzeba rekomendować fanom komiksowych historii. To głównie twórcy tacy jak Moebius, Bilal, Gillon i inni zapracowali na renomę magazynu i publikowanych w nim historii. Wśród rysowników tworzących dla magazynu a później dla związanego z nim wydawnictwa Les Humanoïdes Associés był również twórca któremu jego kreska, wybór tematyki fantasy i przywiązanie do detalu przysporzyły wielu fanów. Tym rysownikiem był Jean – Claude Gal, twórca oprawy graficznej do serii nowel komiksowych i cyklu heroic fantasy Arn. Oprócz tego ma on na swoim koncie współpracę, między innymi, z Alejandro Jodorowsky’m przy komiksie Diosamante.
Jedna z plansz opowieści Katedra
Épopées fantastiques (Epopeje fantastyczne) to zbiór komiksowych opowieści do scenariuszy różnych twórców, połączonych tematyka jaką jest szeroko pojęta fantasy i osobą ilustratora. Album można z grubsza podzielić na trzy części. Pierwsza, o charakterze prologu, to opowieść niezwiązana tematycznie zresztą albumu, zatytułowana La Cathedrale (Katedra). Jest to coś w rodzaju przypowieści czy moralitetu w formie komiksowej, opowiadającej o obsesji, okrucieństwie i zemście. Całość historii zamyka się w jedenastu planszach a grafika jest podstawowym atutem Katedry. Scenarzystą opowieści jest Bill Mantlo.

290_002

Pierwsza plansza Katedry Gal – Mantlo

Kolejna część albumu to zbiór krótkich lub odrobinę dłuższych nowel komiksowych z cyklu Les Armees du Conquerant (Armie Zdobywcy). W nieznanej krainie, kolejne armie maszerują zdobywając kolejne krainy a my poznajemy dzieje tego podboju na wyrywki, śledząc losy zwykłych żołnierzy, ich dowódców czy wrogów. Opowieści mają najróżniejszy charakter, od przygodowych czy typowych dla fantasy po bardziej humorystyczne. Są tez nowele bliskie estetyce horroru, jakby żywcem wyjęte z magazynów EC Comics, nawiązujące niekiedy do mitologii Lovecrafta, chociaż bez powoływania się na niego bezpośrednio. Niektóre z opowieści mają charakter wręcz humorystyczny czy też raczej ironiczny, z niespodziewanymi zwrotami akcji i czarnym humorem. Scenariusze do tej części stworzył Picaret.

Armies-Diamond1-site-2_big

Plansza z kolorowej edycji Armii Zdobywcy

Największą objętościowo cześć albumu zajmują dwie pełnometrażowe historie La Vengeance D’Arn i Le Triomphe D’Arn (Zemsta Arna i Triumf Arna) do scenariuszy Jean Pierre Dionneta, jednego z założycieli wydawnictwa Les Humanoïdes Associés i autora, wraz z Enki Bilalem, komiksu Exterminateur 17. Historia opowiedziana w tej części komiksu to zwarta opowieść, oparta na schematach znanych z dziesiątek opowieści fantasy. Młody książę Arn zostaje porwany i skazany na śmierć w kopalniach. Przeżywa jednak, poznaje w więzieniu mentora który go uczy. Dalsza część komiksu opowiada o tym jak odzyskuje on władzę a potem wyrusza na podbój świata.

Arn-02-0029

Plansza z komiksu Arn

Całość opowieści podąża dość ściśle śladami archetypowych motywów fantasy, takich jak porwany książę pozbawiony władzy, dorastający i zdobywający doświadczenia by odzyskać wolność i należną mu władzę czy zemsta na ludziach którzy go porwali oraz uzurpowali jego miejsce na tronie. W komiksie są jednak elementy które odróżniają go od typowej opowieści fantasy. To okrucieństwo i bezwzględność świata przedstawionego i działań jakie podejmuje bohater. W wielu momentach opowieść przypomina raczej bajkę czy przypowieść ludową, kiedy Arn skazuje na karę śmierci doradców obalonego króla czy każe uciąć rękę swojemu synowi aby przypominał jego samego. Zakończenie zaś opowieści jest cokolwiek ironiczne, biorąc pod uwagę jak scenarzysta rozwiązuje najważniejsze wątki komiksu w ostatniej części albumu.

290_004
Głównym atutem komiksu jest jego strona graficzna, aczkolwiek same historie są również ciekawe i mają wiele atutów jeżeli chodzi o stronę scenariuszową. Przede wszystkim scenarzysta potrafi zbudować klimat opowieści. Mimo że w początkowej części albumu mamy do czynienia z krótkimi opowieściami, czujemy realność istniejącego świata, jego rozmach. Kolejne opowieści, chociaż niepowiązane ze sobą w znaczący sposób budują w miarę spójną historię która możemy śledzić. Ostania część, opowiadająca losy Arna jest najbardziej epicka i najbardziej okrutna.

Arn-02-0035
Grafika Jean Claude Gala, niezwykle pieczołowita i szczegółowa to pierwsza rzecz jaka rzuca się w oczy kiedy otwieramy album. Gal przywiązuje dużą wagę do przedstawienia detali a także kadrowania swoich komiksów. Album pełen jest dwustronicowych kompozycji, składających się z wielu kadrów ale też z jednego lub dwóch kadrów. Rysownik operuje też precyzyjnie czernią i bielą a także cieniami. Tym większe zdziwienie może budzić fakt że komiks został w pewnym momencie, na początku lat dwutysięcznych pokolorowany. Od tego czasu jest on dostępny w dwóch wersjach, oryginalnej i kolorowej. To kwestia indywidualnego podejścia i gustu ale wydaje się że wersja kolorowa straciła wiele z siły oryginału, jego ducha a w szczególności atmosfery stworzonej przez ilustratora który miał konkretną wizję swojej opowieści a którą zmieniono już po jego śmierci. Komiks jest dostępny w wersji angielskojęzycznej w edycji Humanoids Publishing. Niestety jedynie w wersji kolorowej.

Armies

Okładka angielskojęzycznej edycji komiksu

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s